باد بهار

عن الامام علي (عليه السلام): إتّقوا البرد في أوله ، و تلقّوه في آخره ، فإنه يعمل في الأبدان كعمله في الأشجار ، أوله يحرق ، و آخره يورق.

از حضرت اميرالمؤمنين علي بن ابيطالب(ع) نقل شده است كه آن حضرت فرمودند: از باد در اول آن بپرهيزيد(فصل پاييز) ولي در آخر، آن را احساس نماييد (فصل بهار). پس باد همان تأثيري كه بر درختان دارد، در بدن ها نيز همان تأثير را بر جاي مي گذارد. باد در آغاز آن،باعث زرد شدن و ريزش برگ درختان مي گردد، اما در آخر، باعث رويش و شكوفه دادن درختان مي گردد.

مشابه همين روايت از پيامبرخدا (ص) نيز وارد شده است كه فرموده اند:

اغتنموا برد الرّبيع فانّه يعمل بابدانكم كما يعمل باشجاركم و اجتنبوا برد الخريف فانّه يعمل بابدانكم كما يعمل باشجاركم. يعني باد بهار را غنيمت شماريد،پس همان كاري كه با درختان مي كند، با بدن هاي شما نيز همان كار را مي نمايد. و از باد پاييز بپرهيزيد، پس همان كاري كه با درختان مي كند بر بدن هاي شما نيز همان تأثير را دارد.

مولوي نيز در كتاب مثنوي اين روايت را به صورت شعر انشاد كرده است:   

گفت پیغامبر با اصحاب کبار                  تن مــپوشــانیــد از باد بهــار

  آنچه با برگ درختان می کند                  با تن و جان شما آن می کند

ازمولوي به اين صورت نيز وارد شده است:

گفت پیغامبر ز سرمای بهار                     تن مپوشانید یاران زینهار

آنچه با برگ درختان می کند               با تن و جان شما آن می کند

زآنکه با جان شما آن می کند                    کآن بهاران با درختان می کند

راویان این را به ظاهر برده اند                 هم بر آن صورت قناعت کرده اند

آن خزان نزد خدا نفس و هواست                 عقل و جان عین بهار است و بقاست

پس به تاویل این بوَد کانفاس پاک               چون بهار است و حیات برگ و تاک 

از صائب تبريزي نيز در باره باد بهار اين چنين انشاد شده است:

باد بهار مرهم دلهای خسته است                 گل مومیایی پر و بال شکسته است

 شاخ از شکوفه پنبه سرانجام می‌کند             از بهر داغ لاله که در خون نشسته است

وقت است اگر ز پوست بر آیند غنچه‌ها            شیر شکوفه زهر هوا را شکسته است

دیوانه‌ای است برق که از بند جسته است         از جوش لاله بر سر آتش نشسته است

از ناله‌ی که بوی گل از خواب جسته است؟        باد بهار در گره غنچه بسته است