نا امیدی از لطف خدا

نا امیدی از لطف خدا

– قال علی بن ابی طالب(علیه السلام): عجبت لمن یقنط و معه الإستغفار. (نهج البلاغه/ حکمت 84)

حضرت علی (ع) فرموده‌اند: از کسی که به لطف خدا نا امید است اما راه استغفار به روی او باز است، شگفت دارم.

یکی از موهبت‌های الهی نزد انسان‌ها، توبه و استغفار است، خداوند متعال راهی را فراروی گناهکاران قرار داده تا با ورود به آن، گذشته خود را جبران سازند و از آن رهگذر خود را به او نزدیک سازند. خداوند نسبت به همه موجودات به ویژه انسان‌ها لطف دارد و از توبه و انابه و بازگشت و پشیمانی گناهکاران استقبال می‌کند و آنان را در صورت توبه و استغفار قلبی و عملی مورد بخشش قرار می‌دهد و طبعا دست رد به سینه آنان نمی زند هر چند که کفه گناهان آنان سنگین و کفه کارهای نیک آنان سبک باشد. همچنین توبه و استغفار علاوه بر بخشش و غفران الهی دارای آثار وضعی در زندگی دنیوی است و خداوند درهای رحمت و برکت خود را به روی بنده خود که به سوی او بازگشته و نسیم بخشش و آمرزش بر او وزیده، می‌گشاید و او را مورد لطف و کرم خود قرار می‌دهد.

در شماری از آیات قرآن کریم سخن از توبه و استغفار به میان آمده است. از جمله آن آیات 10 تا 12 از سوره نوح است که به آثار استغفار اشاره می کند: فَقُلْتُ اسْتَغْفِرُوا رَبَّکُمْ إِنَّهُ کَانَ غَفَّارًا ﴿۱۰﴾یُرْسِلِ السَّمَاء عَلَیْکُم مِّدْرَارًا ﴿۱۱﴾وَیُمْدِدْکُمْ بِأَمْوَالٍ وَبَنِینَ وَیَجْعَل لَّکُمْ جَنَّاتٍ وَیَجْعَل لَّکُمْ أَنْهَارًا ﴿۱۲﴾ و گفتم از پروردگارتان آمرزش بخواهید که او همواره آمرزنده است تا بر شما از آسمان باران پى در پى فرستد و شما را به اموال و پسران یارى کند و برایتان باغ‌ها قرار دهد و نهرها براى شما پدید آورد.

همچنین در سوره تحریم آیه 8 می فرماید: یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا تُوبُوا إِلَى اللَّهِ تَوْبَهً نَّصُوحًا عَسَى رَبُّکُمْ أَن یُکَفِّرَ عَنکُمْ سَیِّئَاتِکُمْ وَیُدْخِلَکُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِی مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ یَوْمَ لَا یُخْزِی اللَّهُ النَّبِیَّ وَالَّذِینَ آمَنُوا مَعَهُ نُورُهُمْ یَسْعَى بَیْنَ أَیْدِیهِمْ وَبِأَیْمَانِهِمْ یَقُولُونَ رَبَّنَا أَتْمِمْ لَنَا نُورَنَا وَاغْفِرْ لَنَا إِنَّکَ عَلَى کُلِّ شَیْءٍ قَدِیرٌ ای کسانی که ایمان آورده اید! به درگاه خدا توبه کنید، توبه ای خالصانه; امید است پروردگارتان بدی هایتان را از شما بزداید و شما را به بوستان هایی درآورَد که از پایین آنها نهرها جریان دارد در روزی که خداوند این پیامبر و کسانی را که با او ایمان آورده اند رسوا نمی کند; نور آنان در پیش رویشان و از جانب راستشان می شتابد، می گویند: پروردگارا! نور ما را برایمان کامل کن و ما را بیامرز، بی شک تو بر هر چیزی توانایی.

توبه دارای شرایطی است و چنان‌چه بنده گریز‌پای و گناه‌کار از صمیم قلب در پیشگاه پروردگار عالم اظهار پشیمانی کرده و کلمه استغفار از اعماق جان وی بر زبانش جاری گردد و توبه و بازگشت به سوی خداوند با عزم و اراده جدی صورت گیرد قطعا مورد قبول خداوند قرار خواهد گرفت و این بنده مورد لطف و رحمت بیکران الهی قرار خواهد گرفت، اما چنان‌چه استغفار و توبه صرفا زبانی باشد و نسیم توبه و استغفار بر دل و جان بنده خطا کار وزیده نشود و عمق وجود انسان از آن بهره ای نبرد، بدیهی است که چنین بنده‌ای از بخشش و آمرزش الهی بی‌بهره خواهد بود و چنین توبه‌ای سودی به حال او نخواهد داشت. امام هشتم علی بن موسی الرضا (علیه السلام) در حدیثی می‌فرمایند: «من إستغفر الله بلسانه و لم یندم بقلبه فقد إستهزء بنفسه» یعنی کسی که با زبان استغفار کند ولی در دل پشیمان نباشد، خود را استهزاء نموده است»

همچنین توبه باید به موقع و پیش از فوت وقت صورت گیرد و انسان تحت تأثیر وسوسه‌های شیطانی در توبه کردن امروز و فردا نکند و در بازگشت به سوی خدا شتاب نماید. فرعون مصر با وجود مشاهده آیات الهی و معجزات حضرت موسی (علیه السلام) با سنگ دلی به جنگ ولی و پیامبر خدا رفت و تا آخرین تیر در برابر حق پافشاری کرد، اما بر اساس آیه شریفه قرآن کریم «وَجَاوَزْنَا بِبَنِی إِسْرَائِیلَ الْبَحْرَ فَأَتْبَعَهُمْ فِرْعَوْنُ وَجُنُودُهُ بَغْیًا وَعَدْوًا ۖ حَتَّىٰ إِذَا أَدْرَکَهُ الْغَرَقُ قَالَ آمَنتُ أَنَّهُ لَا إِلَٰهَ إِلَّا الَّذِی آمَنَتْ بِهِ بَنُو إِسْرَائِیلَ وَأَنَا مِنَ الْمُسْلِمِینَ آنگاه که در رود نیل در حال غرق شدن بود گفت: باور کردم که معبودی نیست جز آن کس که بنی اسرائیل به او ایمان آورده‌اند و من از تسلیم شدگانم. اما حضرت جبرئیل در این لحظه که شاهد غرق شدن وی بود مشتی از لجن از ته رود نیل برداشت و به دهان فرعون زد و فرمود «آلآن و قد عصیت من قبل» یعنی اکنون به خدا ایمان می‌آوری در حالی که در گذشته نافرمانی کردی؟ اما در عین حال .و با وجود غرق شدن فرعون و سپاهیان وی و پیروزی حضرت موسی(ع) و بنی اسرائیل بر فرعون و فرعونیان، و طبق برخی از تفاسیر حضرت جبرئیل تا ظهور اسلام و نزول این آیه از قرآن کریم همواره نگران بود که نکند خداوند ایمان فرعون را در آن لحظه پذیرفته باشد و جبرئیل را به دلیل این اقدام مجازات فرماید و این نگرانی حضرت جبرئیل نشانه لطف بیکران الهی و عظمت غفران و رحمت خداوند است.

نوشته شده توسط wecanجمعه, ۲۱ آبان ۱۳۹۵ ساعت ۱۲:۵۱ ب.ظ

۰ نظر

نظر -49 - 0 از 0اولین« قبل بعد  » آخرین 
نظر -49 - 0 از 0اولین« قبل بعد  » آخرین 

دیدگاه

You must sign in to post a comment.